Ik ben Klaas Jan Dijkman. Coach voor mannen die voelen dat er iets mag veranderen, maar niet altijd weten waar ze moeten beginnen. Op 2 oktober 1969 ben ik geboren in Schildwolde. Een klein dorpje in de provincie Groningen.

Ik groeide op in een tijd waarin emoties minder vaak werden besproken. Ook ik leerde vooral doorgaan en sterk zijn. Later ontdekte ik hoe belangrijk het is om stil te staan bij wat er werkelijk in jezelf speelt. De scheiding van mijn ouders rond mijn 15e en mijn coming-out werden dan ook niet tot nauwelijks besproken.

Op mijn 18e ging ik op eigen benen staan. Of beter gezegd op gezamenlijke benen. Ik ging samenwonen met mijn toenmalige vriend. Een beetje afstand van de familie om te oefenen hoe dat is om op jezelf te wonen. We dachten met z'n tweeën de hele wereld aan te kunnen en samen oud te worden. Dit mocht uiteindelijk tien jaar duren.

In 1998 gingen we samen op reis. Voor het eerst vliegen. Wat een avontuur. Ik vond het allemaal doodeng. Deze ervaring van buiten mijn comfortzone maakte echter dat ik bij terugkomst mijn vleugels in mijn eentje durfde uit te slaan. Het leven dat we samen leidden, klopte helaas niet meer. Na het beëindigen van mijn relatie begon een periode waarin ik mezelf opnieuw moest leren kennen. Achteraf zie ik dat juist daar mijn persoonlijke ontwikkeling echt begon.

Het begon met een groot zwart gat, niet wetende hoe het in mijn eentje te rooien. Via de huisarts kwam ik bij een fijne maatschappelijk werker terecht. Met hulp van hem kwam er weer een beetje structuur in mijn leven terug. Vervolgens ben ik deel gaan nemen aan een wekelijkse bijeenkomst van Emotioneel Lichaamswerk (ELW). 

Tijdens Emotioneel Lichaamswerk ontdekte ik hoeveel gevoelens ik jarenlang had weggestopt. Ik leefde als het ware in een harnas: zolang ik niets voelde, kon ik ook niet geraakt worden. Langzaam ontstonden er barstjes in dat harnas. Uiteindelijk volgde ik twee jaar Emotioneel Lichaamswerk. Ik leerde steeds meer contact maken met mezelf. In die periode ontstond ook mijn passie voor persoonlijke ontwikkeling. 

Achteraf zie ik dat veel mannen die ik nu begeleid iets vergelijkbaars herkennen: jarenlang doorgaan, sterk willen zijn en pas later ontdekken wat ze zelf eigenlijk nodig hebben.

Eind 2000 ben ik voor een jaar verhuisd naar Gran Canaria. Het werd een ervaring met hoogte- en dieptepunten. Wederom gaf het buitenland me een spurt als het gaat om persoonlijke groei. Na terugkomst wilde ik meer betekenis geven aan mijn werk. Ik heb me toen laten omscholen tot psychiatrisch verpleegkundige.

Tijdens de opleiding ging het niet anders dan over proces, zelfreflectie en bewustwording. Door de diversiteit van mijn werk heb ik heel veel ervaring opgedaan met uiteenlopende psychische klachten, persoonlijkheidsproblematiek, verslaving, groepsdynamiek, seksespecifieke hulpverlening en begeleiding van mensen in moeilijke levensfasen. 

Na de psychiatrie heb ik nog een aantal jaren gewerkt in de palliatieve zorg. Een intensieve periode met waardevolle herinneringen. In het ontmoeten van de dood zit zoveel Leven.

Naast het werken in de zorg startte ik in 2014 met mijn eigen onderneming gericht op persoonlijke ontwikkeling en bewustwording. Het eerste stilteweekend dat ik organiseerde was een bijzondere ervaring en smaakte gelijk naar meer.

Ook het geven van coaching en Reiki begon zijn vorm aan te nemen. Door de jaren heen loopt het aanbod en de locaties mee met mijn eigen pad. We zijn inmiddels meer dan 12 jaar verder. Iemand anders tot een bepaald inzicht of bewustwording zien komen, kleurt mijn dag op een mooie manier.

Ik geloof dat ieder mens een stevige basis nodig heeft om met vertrouwen in het leven te staan. Niet omdat het leven altijd makkelijk is, maar omdat je vanuit die basis beter om kunt gaan met veranderingen, tegenslagen en onzekerheid. Daarbij helpt het enorm als er mensen om je heen zijn bij wie je jezelf kunt zijn. Mijn missie is om mannen te begeleiden die nieuwsgierig zijn naar zichzelf en verlangen naar meer rust, bewustwording en richting.

Zelf heb ik vaak mogen ervaren hoe waardevol het is als er iemand een stukje met je meeloopt. Iemand die zonder oordeel luistert, de juiste vragen stelt en niet invult wat jij zou moeten doen. Dat is ook wat ik mijn deelnemers wil bieden: een veilige plek om stil te staan, inzicht te krijgen en weer richting te vinden.

Iedereen raakt onderweg weleens de richting kwijt. Het mooie is: je kunt die altijd weer terugvinden. Ik loop daarin graag een stukje met je mee.